Ἔνθα ποτ' αἰνόγαμος Φινεὺς ὑπερήνορι θυμῷ
δοιοὺς ἐξαλάωσε γόνους, προβλῆσί τε πέτραις
θηρσὶν ἕλωρ προὔθηκε γυναίων εἵνεκα φίλτρων·
τοὺς δὲ καὶ ἀσκηθεῖς καὶ ὀπωπότας αὖθις ἔτευξαν
παῖδε κλυτοῦ Βορέου· Φινεῖ δέ οἱ ὤπασαν ἄτην         
ἀργαλέοιο κότου, φωτὸς δ' ἀπενόσφισαν αὐγάς.
Αὐτὰρ ἐπεὶ ζαμενὴς Βορέης στροφάδεσσιν ἀέλλαις
ἁρπάξας ἐκύλινδε διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλας
Βιστονίης, ἵνα κῆρ ὀλοὴν καὶ πότμον ἐπίσπῃ.

Εκεί ο Φινέας που είχε συνάψει ολέθριο γάμο, από την οργή της γυναίκας του είχε τυφλώσει τους δύο γιους του και μαγεμένος από τα γυναικεία λόγια τους εγκατέλειψε σε κάποιους κοντινούς βράχους, για να γίνουν θηράματα άγριων θηρίων. Οι δύο γιοι του Βορέα τους βρήκαν αλώβητους και εξαγριωμένοι τιμώρησαν τον Φινέα, αφαιρώντας τη λαμπρότητα του φωτός από τα μάτια του. Στη συνέχεια, ο βίαιος Βορέας έριξε μια καταιγίδα γεμάτη ανεμοστρόβιλους στο πυκνό δάσος της Βιστωνίας, όπου μέσα από την καταστροφική δύναμη της καταιγίδας ολέθριος θάνατος βρήκε τον Φινέα.

There the unfortunate Phineus, due to the rage of his wife, had blinded his two sons, and enchanted by womanly words, he abandoned them on nearby rocks to become prey to wild beasts. The two sons of Boreas found them unharmed, and, enraged, they in turn brought punishment to Phineus, taking away the splendor of light from his eyes. Afterwards, violent Boreas threw up a storm full of whirlpools in the dense forest of Bistonia, where through the storm’s destructive strength, death overtook Phineus.