Ὀρφέα Θρηϊκίῃσι παρὰ προμολῇσιν Ὀλύμπου
     τύμβος ἔχει, Μούσης υἱέα Καλλιόπης,
ᾧ δρύες οὐκ ἀπίθησαν, ὅτῳ σὺν ἅμ᾿ ἕσπετο πέτρη
     ἄψυχος, θηρῶν θ᾿ ὑλονόμων ἀγέλα,
ὅς ποτε καὶ τελετὰς μυστηρίδας εὕρετο Βάκχου,            
     καὶ στίχον ἡρῴῳ ζευκτὸν ἔτευξε ποδί,
ὃς καὶ ἀμειλίκτοιο βαρὺ Κλυμένοιο νόημα
     καὶ τὸν ἀκήλητον θυμὸν ἔθελξε λύρᾳ.

Ο Ορφέας, ο γιος της Μούσας Καλλιόπης, βρίσκεται σε τούτο τον τάφο στους θρακικούς πρόποδες του Ολύμπου. Αυτόν υπάκουσαν και ακολούθησαν οι βελανιδιές και οι άψυχοι βράχοι και τα κοπάδια των θηρίων των δασών. Αυτός ανακάλυψε τις μυστηριακές του Βάκχου τελετές και συνάρμοσε στίχους σε μέτρο ηρωικό. Αυτός μάγεψε με τη λύρα του ακόμα και την άτεγκτη σκέψη και την αδιάλλακτη οργή του αμείλικτου Άδη.

The tomb on the Thracian skirts of Olympus holds Orpheus, son of the Muse Calliope; whom the trees disobeyed not and the lifeless rocks followed, and the herds of the forest beasts; who discovered the mystic rites of Bacchus, and first linked verse in heroic feet; who charmed with his lyre even the heavy sense of the implacable Lord of Hell, and his unyielding wrath.