ΑΝΩΝΥΜΟΥ

Ποιος άντρας έκοψε κάποτε απερίσκεπτα από ένα κλήμα αμπέλου τα άγουρα σταφύλια του Διονύσου και σουφρώνοντας τα χείλη του λόγω της στυφής γεύσης τα έφτυσε από το στόμα του, λες και ήταν μισοκομμένο σκουπίδι για τους ταξιδιώτες που έρχονται; Μακάρι να είναι ο Διόνυσος εχθρός του, όπως ο Λυκούργος, αυτός έσβησε την αυξανόμενη χαρά. Γιατί κάποιος από αυτό το ποτό μπορεί να έφτασε γρήγορα στα τραγούδια ή να σταμάτησε τον γοερό θρήνο.

ANONYMOUS

What man thus carelessly plucked from the vinebranch the unripe grapes of Bacchus that nurse the wine, and when his lips were drawn up by the taste threw them away, half-chewed refuse for travellers to tread on? May Dionysus be his foe, because, like Lycurgus, he quenched good cheer in its growth. Haply by that drink had some man been moved to song, or found relief from plaintive grief.