ὄμματα Φυλλὶς ἔπεμπε κατὰ πλόον ὅρκος ἀλήτης
     πλάζετο, Δημοφόων δ᾽ἦεν ἄπιστος ἀνήρ.
νῦν δέ, φίλη, πιστὸς μὲν ἐγὼ παρὰ θῖνα θαλάσσης
     Δημοφόων σὺ δὲ πῶς, Φυλλίς, ἄπιστος ἔφυς;

Η Φυλλίδα έστρεφε τα μάτια της στη θάλασσα να δει τον Δημοφώντα, αλλά είχε ρίξει τον όρκο του στους ανέμους και ήταν άπιστος απέναντί της. Τώρα, αγαπημένη, εγώ είμαι ο πιστός Δημοφώντας, εδώ στο ακρογιάλι, πώς εσύ, Φυλλίδα, έγινες η άπιστη;

Phyllis sent her eyes to sea to seek Demophoon, but his oath he had flung to the winds and he was false to her. Now, dear, I thy Demophoon keep my tryst to thee on the sea-shore; but how is it, Phyllis, that thou are false?